دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 10 2 2024 06 21 Comparison of the fungal contamination in Rainbow trout feed in farms located in fields and mountains مقایسه آلودگی قارچی خوراک ماهی قزال آلای رنگین کمان در مزارع پرورشی مناطق دشت و کوهستان 21 35 8103 10.22124/janb.2024.26738.1234 FA دنیا نیک آئین گروه میکروبیولوژی و ایمونولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران عقیل شریف زاده گروه میکروبیولوژی و ایمونولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران احمد عرفان منش گروه فراورده های بیولوژیک دامی، سازمان جهاد دانشگاهی تهران، تهران محمد صادق مرادی گروه بهداشت و تغذیه دام و طیور، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران محمدرضا فتاح پور گروه میکروبیولوژی و ایمونولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران Journal Article 2024 03 10 Introduction: The consistent increase in aquatic consumption due to the limitation of marine resources has led to aquaculture development in the sea and on land. Mold contamination of feed decreases feed's nutritional and health quality by changing the composition of nutrients and producing mycotoxin. This study aimed to investigate the fungal contamination of rainbow trout in farm storage of six provinces including Kermanshah, Alborz, Qazvin, Lorestan, Tehran, and Mazandaran. The feed samples were contaminated with aflatoxigenic species at a rate of 78.57%, and the abundance of these species was 22.79%. Materials and methods: After sampling the feed and preparing serial dilutions, surface culture was carried out in YGC medium and the total number of fungal colonies was counted. The genus and species of fungi were identified based on macroscopic and microscopic morphology and biochemical tests. The number of fungal colonies in all samples was lower than the standard level, and a total of 158 fungal isolates from 16 genera were obtained. The feed samples were discovered to be contaminated with the Aspergillus genus at a prevalence of 90.47% and an abundance of 70.25%. Results: The fungal species A. niger and A. fumigatus were found to have the highest contamination levels of 80.95% and 66.66%, respectively in feed samples. These species also comprised 21.52% and 17.72% of the fungal population in the feed. Contaminations of feed samples with Fusarium species and Penicillium species were 4.76% and 23.8%, and their abundance were 1.26% and 6.32%, respectively. Contamination with A. fumigatus, Fusarium species, and Penicillium species were higher in farms located in the plains. Conclusion: Based on the research findings, it is revealed that despite the low number of fungal species in the feed samples, the highest abundance and percentage of contamination is related to the Aspergillus genus, especially species with the capability to produce both aflatoxin and ochratoxin. افزایش مداوم مصرف آبزیان به دلیل محدودیت منابع دریایی منجر به توسعه پرورش آبزیان در دریا و خشکی شده است. آلودگی قارچی خوراک با تغییر ترکیب مواد مغذی و تولید سموم قارچی باعث کاهش کیفیت غذایی و سلامتی خوراک میشود. این مطالعه با هدف بررسی آلودگی قارچی ماهی قزلآلای رنگینکمان در انبار مزارع در شش استان کرمانشاه، البرز، قزوین، لرستان، تهران و مازندران انجام شد. بعد از نمونه‌برداری از خوراک و تهیه رقت‌های سریالی اقدام به کشت سطحی در محیط YGC و شمارش تعداد کلی پرگنه‌های قارچی شد. جنس و گونـه قارچها بر اساس ویژگیهای ریختشناسی ماکروسکوپی و میکروسکوپی و آزمایشهای بیوشیمیایی شناسایی شد. تعداد کلنیهای قارچ در همه نمونهها کمتر از حد استاندارد بود. در مجموع، ۱۵۸ جدایه قارچی از ۱۶ جنس قارچ از نمونهها به دست آمد. آلودگی نمونه‌های خوراک به جنس آسپرژیلوس 47/90% و فراوانی این جنس 25/70% بود. آلودگی نمونه‌های خوراک به گونه‌های مولد آفلاتوکسین 57/78% و فراوانی این گونه‌ها 79/22% بود. آسپرژیلوس نایجر و آسپرژیلوس فومیگاتوس با 95/80% و 66/66% آلودگی نمونه‌های خوراک و فراوانی 52/21% و 72/17% بیشترین آلودگی بین گونه‌های قارچی در خوراک را داشتند. آلودگی نمونه‌های خوراک به گونه‌های جنس فوزاریوم و جنس پنیسیلیوم 76/4% و 8/23% و فراوانی آنها در جمعیت قارچی 26/1% و 32/6% بود. آلودگی خوراک به گونه‌های آفلاتوکسین‌زا آسپرژیلوس و آسپرژیلوس نایجر در مزرعه‌های واقع در کوهستان بیشتر بود و آلودگی به گونه آسپرژیلوس فومیگاتوس و جنس فوزاریوم و پنیسیلیوم در مزرعه‌های واقع در دشت بیشتر بود. نتایج این تحقیق نشان داد با وجود پایین بودن تعداد کلی پرگنه‌های قارچی در نمونه‌ها خوراک بیشترین فراوانی و درصد آلودگی مربوط به جنس آسپرژیلوس و به‌خصوص گونه‌هایی با توانایی تولید سموم قارچی آفلاتوکسین و اکراتوکسین مربوط بود.

https://janb.guilan.ac.ir/article_8103_5477615102cd3c5f783417835cac11ae.pdf