دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 3 2 2017 09 23 Determination of aluminium bioaccumulation in liver, gill and muscle tissues of the common carp (Cyprinus carpio) تعیین میزان تجمع زیستی آلومینیوم در بافت‌های کبد، آبشش و عضله ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) 1 12 3163 10.22124/janb.2018.3163 FA محدثه میری گروه مدیریت اکوسیستم‌های طبیعی، پژوهشکده تالاب بین‌المللی هامون، دانشگاه زابل، زابل، سیستان و بلوچستان هاشم خندان بارانی گروه شیلات، پژوهشکده تالاب بین‌المللی هامون، دانشگاه زابل، زابل، سیستان و بلوچستان Journal Article 2017 02 08 Aluminium is an abundant metal on earth and its concentration has increased in aquatic environments as a result of natural and industrial activities. The aim of this study was to examine the bioaccumulation of aluminium in tissues of liver, gill and muscle of common carp (Cyprinus carpio) that was used in concentrations of 1, 2, 4 and 6 mg/L in vitro. The metal in the tissues after chemical digestion was measured by atomic absorption spectrophotometer. Compare the amount of aluminium accumulation in the tissues of gill, liver and muscle showed significant differences in different concentrations of aluminium with the control group (P<0.05). The highest amount of aluminium accumulation in gill, muscle and liver were 51.3 ± 0.4, 20.86 ± 0.5 and 11.50 ± 0.28 μg/g D.W at a concentration of 6 mg (96 hours), respectively, and the lowest were 1.2 ± 0.01, 2.9 ± 0.1 and 0.18 ± 0.3 μg/g D.W in the control group. The results showed that the highest bioaccumulation of aluminium in different tissues were gill, liver and muscle, respectively. Also, it was found that with increasing concentration of aluminium in the environment, bio-accumulation index decreased because of probably physiological activity of tissues. Significant relationship was observed between exposed time and aluminium accumulation in muscle and liver tissue. The gill is the target organ for aluminium that can be used as an indicator of environmental contamination. آلومینیوم جزء عناصر فراوان پوسته زمین است و ممکن است غلظتش به دلیل وقایع طبیعی و فعالیتهای صنعتی در اکوسیستم‌های آبی افزایش یابد. هدف از این مطالعه بررسی تجمع زیستی آلومینیوم در بافتهای کبد، آبشش و عضله ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) است که در غلظتهای 1، 2، 4 و 6 میلیگرم بر لیتر آلومینیوم در محیط آزمایشگاهی انجام شد. میزان آلومینیوم در بافتهای مورد نظر بعد از هضم شیمیایی توسط دستگاه اسپکتروفتومتری جذب اتمی سنجیده شد. مقایسه میزان تجمع آلومینیوم در بافتهای آبشش، کبد و عضله در غلظتهای مختلف آلومینیوم با گروه شاهد اختلاف معنـیدار نشان داد (05/0>P). بیشتــرین میزان تجمع آلومـینیوم در بافت آبشش، کـبد و عضله به ترتـیب 4/0 ± 3/51، 5/0 ± 86/20 و µg/g D.W 28/0 ± 5/11 در غلـظت 6 میلیگرم (96 ساعت) و کمـترین میزان 01/0 ± 2/1، 1/0 ± 9/2 و µg/g D.W03/0 ± 18/0 در گروه شاهد مشاهده شد. نتایج به دست آمده نشان داد که بیشترین میزان تجمع زیستی آلومینیوم در بافتهای مختلف به ترتیب در آبشش، کبد و عضله میباشد. همچنین مشخص شد که با افزایش غلظت آلومینیوم در محیط میزان شاخص تجمع زیستی کاهش مییابد که دلیل این کاهش ممکن است فعالیت فیزیولوژیک بافتها باشد. همبستگی پیرسون ارتباط معنیدار بین زمان و تجمع آلومینیوم در بافتهای عضله و کبد نشان داد (01/0>P). آبشش بهترین اندام هدف برای فلز آلومینیوم است که میتوان از آن به عنوان شاخص آلودگی محیط استفاده نمود.

https://janb.guilan.ac.ir/article_3163_1dca54fc49d2880d8c4e0c835b325207.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 3 2 2017 09 23 Changes in body composition of western white leg shrimp (Litopenaeus vannamei) at different stages of growth تغییرات ترکیبات لاشه میگوی سفید غربی (Litopenaeus vannamei) در مراحل مختلف رشد 13 18 3164 10.22124/janb.2018.3164 FA قیس کوتی گروه تکثیر و پرورش آبزیان، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، خوزستان ابوالفضل عسکری ساری گروه شیلات، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، خوزستان محمد ولایت زاده باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، خوزستان Journal Article 2017 07 01 The study of changes the amount of protein, lipid, carbohydrates, fiber, ash and moisture of farmed Litopenaeus vannamei at different stages of growth was performed. Samples at the stages of post larvae 12, shrimp with 1, 2 and 3 months age, grow-out and market shrimp at the end of the period were provided from hatchery and breeding centers in Khuzestan province. Chemical composition w measured by standard methods (AOAC) in muscle of L. vannamei. The highest moisture level in shrimp with 1 month age was 78.3% and the lowest in the market shrimp was 71.43% (P<0.05). The highest protein in muscle of shrimp was 20.18 % and the lowest was in post larvae 12, 15% (P<0.05). The highest lipid in muscle of shrimp was 0.83% and the lowest was 0.4% at stage of 12 post larvae (P<0.05). The highest of carbohydrate in post larvae 12 was 5.73% and the lowest in market shrimp was 0.14%. The highest amount of fiber (0.23%) was measured in 3 months age shrimp (P>0.05). According to the results, by the time that L. vannamei grows, the amount of protein in the muscles increases and this feature makes it suitable for human consumption. https://janb.guilan.ac.ir/article_3164_175cdf38f5da37dc58217a2315b8fdac.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 3 2 2017 09 23 Individual and combined effects of nisin-Z and sodium citrate on the chemical attributes and lactic acid, mesophyll and psychrophill bacteria communities of Caspian Kutum fillets (Rutilus frisii kutum) Stored at 4 ºC اثرات مستقل و ترکیبی نایسین Z و سدیم سیترات بر روی شاخص‌های شیمیایی و جمعیت باکتری‌های تولید کننده اسید لاکتیک مزوفیل و سرمادوست فیله ماهی سفید دریای خزر (Rutilus frisii) طی نگهداری در دمای C° 4 19 34 2242 FA مسعود هدایتی فرد گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، واحد قائم‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی قائم شهر، مازندران مژگان علی نژاد گروه شیلات، مرکز تحصیلات تکمیلی، واحد قائم‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، مازندران مسعود هاشمی کروئی گروه دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، مازندران Journal Article 2017 06 29 Individual and combined effectsof Nisin Z (1.5%) and sodium citrate (2%) in air-packed Caspian Kutum fillets during the refrigerated storage at 4°C was investigated. Changes in some quality indexes of fish including chemical attributes including TVB-N, PV and TBA and microbial communities counts including mesophilic (TMC), psychrophill (TPC) and lactic acid bacteria (LAB) were determined during days of 0, 3, 6, 9 and 12. The results showed that TVB-N, PV and TBA indices in treatments were higher than control. Mesophilic and psychrophill bacteria in control sample (with 6.53 and 6.71 CFU/g, respectively) reached to acceptable amount, while treatments containing preservatives showed a better condition in both TPC (with 6.63 to 6.93 CFU/g) and TMC (with 6.67 to 6.90 CFU/g) (P<0.01). Also, growth of LAB has controlled at 9 days (with 6.88 CFU/g) but stopped in treatment samples at the same days (P<0.01). The results revealed that Nisin Z in combination with sodium citrate can therefore be used as the effective preservatives to shelf-life of Caspian Kutum fillets during refrigerated storage. تأثیر مستقل و ترکیبی نایسین Z (5/%1) و سدیم سیترات (%2) بر زمان ماندگاری فیله ماهی سفید نگهداری شده در دمای 4 درجه سانتی‌گراد مورد بررسی قرار گرفت. شاخصهای شیمیایی شامل مجموع بازهای نیتروژنی فرار (TVB-N)، اندیس پراکساید (PV)، اسید تیوباربیتوریک (TBA) و شمارش جمعیت باکتریها شامل مزوفیل (TMC)، سرمادوست (TPC) و اسید لاکتیک (LAB) در زمان‌های صفر، 3، 6، 9 و 12 روز اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که شاخصهای TVB-N، PV و TBA در تیمار شاهد بالاتر از تیمارهای حاوی نگهدارنده بودند. باکتریهای مزوفیل و سرمادوست نمونه شاهد در روز سوم نگهداری (به ترتیب با 53/6 و 71/6 CFU/g) به حداکثر میزان مجاز رسیدند، در حالی که تیمارهای حاوی نگهدارنده هم سرمادوست (بین 72/6 تا 93/6 CFU/g) و هم مزوفیل (بین 67/6 تا 90/6 CFU/g) تا روز نهم نگهداری شرایط بهتری نشان دادند (01/0>P). همچنین، رشد باکتریهای اسید لاکتیک در تیمار شاهد تا روز نهم (با 88/6 CFU/g) کنترل شد، اما در تیمارهای حاوی نگهدارنده در پایان همین روز متوقف شدند (01/0>P). نتایج مشخص کرد که استفاده توأم از نایسین Z و سیترات سدیم به عنوان نگهدارنده مؤثر میتواند به منظور افزایش زمان ماندگاری فیله ماهی سفید طی نگهداری در سردخانه مورد استفاده قرار گیرد.

https://janb.guilan.ac.ir/article_2242_780c83fedf60200df5bdd6e5f29c228a.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 3 2 2017 09 23 Anesthetic effects and biochemical changes of peppermint essence (Mentha spicata) in snow trout (Schizothorax zarudnyi) اثرات بیهوش کننده و تغییرات بیوشیمیایی اسانس نعناع (Mentha spicata) در ماهی سفیدک سیستان (Schizothorax zarudnyi) 35 46 2238 FA عبدالعلی راهداری گروه شیلات، پژوهشکده تالاب بین‌المللی هامون، دانشگاه زابل، زابل، سیستان و بلوچستان علی خسروانی زاده گروه شیلات، پژوهشکده تالاب بین‌المللی هامون، دانشگاه زابل، زابل، سیستان و بلوچستان حسینعلی دهمرده گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل، زابل، سیستان و بلوچستان احمد قرایی گروه شیلات، پژوهشکده تالاب بین‌المللی هامون، دانشگاه زابل، زابل، سیستان و بلوچستان جواد میردار هریجانی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل، زابل، سیستان و بلوچستان Journal Article 2017 04 04 By increasing the aquaculture facilities, using effective anesthetics and introducing new ingredients is so important. In this study,the efficacy of peppermint (Menthaspicata) as an anesthetic for snow trout (Schizothorax zarudnyi) was investigated. The peppermint essence was used for 30 farmed snow trout with mean (±SD) weight 90.97 ± 38.26 g. The fish were divided into five treatments (each consisting of six fish). Four treatments were exposed to peppermint with 200, 250, 350 and 500 mg L-1 concentrations by immersion method. The control group was not exposed to any dose of the anesthetic. The mean time of each anesthetic doses and recovery stages were measured. Results showed that by increasing the peppermint doses, the time of anesthesia were reduced. The minimum and maximum times of total anesthesia were recorded in 500 and 250 mg L-1 with 161.00 ± 83.20 and 88.17 ± 22.52 seconds, while those in 200 mg L-1 was significantly different from the other treatments. The mean recovery time in snow trout in treatment 200 mg L-1 was the lowest (180.00 ± 97.35s) compared to the other treatments. Acute toxicity test indicated that the 96-h LC50 value of peppermint essencewas 119.58 mg L-1. The result of this experiment clearly indicated that peppermint essence in 200 mg L-1 could be used as an effective anesthetic for handling and transport practices of this species. همزمان با اﻓﺰاﯾﺶ ﻧﯿﺎز مراکز ﺗﮑﺜﯿﺮ و ﭘﺮورش آبزیان ﺑﻪ ﺑﯿﻬﻮش ﮐﻨﻨﺪهﻫﺎیی با کارایی بالا، استفاده از مواد و ترکیبات ﺟﺪﯾﺪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و بررسی می‌شود. در همین راستا، در مطالعه حاضر از اسانس نعناع (Mentha spicata) برای بیهوشی ماهی سفیدک سیستان (Schizothorax zarudnyi) با وزن متوسط 26/38 ± 97/90 گرم استفاده شد. ماهی‌ها به پنج تیمار (هر تیمار هفت ماهی) تقسیم شدند. تیمار شاهد در معرض ماده بیهوش کننده قرار نگرفت. ماهی های چهار تیمار دیگر با غلظت‌های 200، 250، 350 و 500 میلی‌گرم در لیتر به روش غوطه‌وری بیهوش شدند. مدت زمان مراحل مختلف بیهوشی و احیاء بررسی شد. نتایج نشان داد افزایش غلظت ماده بیهوش کننده موجب کاهش مدت زمان رسیدن به بیهوشی می شود. کمترین و بیشترین زمان رسیـدن به بیهوشی کامــل در تیمـارهای 500 و 200 میلیگرم در لیتر و به ترتیب پــس از 52/22 ± 17/88 و 20/38 ± 00/161 ثانیه بود. کمـترین زمان احیاء مربوط به تیمـار 200 میلیگرم در لیتر به مـدت 35/97 ± 00/180 ثانیه بود. آزمایش سمیت حاد نشان داد که LC50 96 ساعته اسانس نعناع در ماهی سـفیدک 58/129 میلی‌گرم در لیتر است. با توجه به نتایج به دست آمده در این پژوهش، اسانس نعناع به‌ عنوان یک ماده بیهوش کننده بی‌خطر در غلظت 200 میلی‌گرم در لیتر کارایی مناسبی برای ماهی سفیدک سیستان دارد. https://janb.guilan.ac.ir/article_2238_d0685c2241576580644fb26c6c542cab.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 3 2 2017 09 23 Organoleptic assessment of silver carp (Hypophthalmichthys molitrix) fish finger coated by different citrus fruit extracts خواص ارگانولپتیک فیش فینگرهای ماهی کپور نقره‌ای (Hypophthalmichthys molitrix) پوشش دهی شده با لعاب حاوی آب مرکبات 47 55 2239 FA سید ولی حسینی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز فرزانه صیادی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز کبری ضیایی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز Journal Article 2017 05 01 Nowadays, employing natural compounds has been increased to improve organoleptic properties of fisheries products. In this study, we evaluated the effects of coating by citrus fruits extracts (orange, bitter orange and lime) in different concentrations (0, 5, 10, and 20% of coated materials) on the organoleptic properties of silver carp (Hypophthalmichthys molitrix) fish finger (SCFF). SCFFs were steam - cooked (20 min at 180°C) and then the organoleptic properties were evaluated by semi-trained panelists. Results showed that SCFFs coated with orange extract, especially at 20% concentration, was better than the other treatments in term of odor index (P<0.05). Color and taste values showed higher scores for those coated with 10 and 20% lime extracts. Furthermore, those with 20% lime extract exhibited the best flavor compared to the other treatments. From total acceptability perspective, there was no significant difference between 10 and 20% in all experimental citrus fruits extracts. According to the results, employing 10% citrus fruit extracts could be the proper level for the preparation of SCFF citrus coating. On the other hand, because the three type of citrus fruit selected are in the same family, so we can use them in the fish fingers or analog products on the base of their availability and price. امروزه استفاده از ترکیبات طبیعی به منظور بهبود خواص حسی محصولات شیلاتی از اهمیت روز افزونی برخوردار شده است. از همینرو در پژوهش حاضر اثر آب حاصل از سه نوع از مرکبات (پرتقال، نارنج و لیموترش) در غلظتهای مختلف صفر، 5، 10 و 20%) بر خواص ارگانولپتیک فیشفینگرهای تولیدی از ماهی کپور نقرهای Hypophthalmichthys molitrix مورد بررسی قرار گرفت. فیلههای حاصل از ماهی کپور نقرهای برای تهیه سه نوع فیشفینگر از آب پرتقال، نارنج و لیموترش مورد استفاده قرار گرفتند. فیشفینگرها پس از قرار گرفتن در لعاب حاصل از آب مرکبات آزمایشی و پوششدهی، به روش بخارپز (به مدت 20 دقیقه) پخته شدند و سپس شاخصهای ارگانولپتیک شامل بافت، طعم، بو، رنگ و مطلوبیت کل آن توسط ارزیابان مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که فیشفینگرهای حاوی آب پرتقال از نظر صفت بو برتر بودهاند و غلظت 20% درصد این آب بیشترین پذیرش را داشت (05/0>P). همچنین نمونههای حاوی آب لیموترش در غلظت 10 و 20% رنگ و طعم بهتری نسبت به آب نارنج و پرتقال داشتند و در ارزیابی صفت بافت فیشفینگرهای حاوی آب نارنج، بهترین پذیرش را داشتند. با توجه به نظر ارزیابان، در هر سه تیمار، فیش فینگرها در غلظت 20% درصد، از مطلوبیت کل یکسانی برخوردار بودند. با توجه به اینکه با افزایش غلظت آب مرکبات در تیمارهای مورد بررسی خصوصیات ارگانولپتیکی محصول نیز افزایش یافته است، اما نظر به عدم وجود تفاوت معنیدار بین ویژگیهای ارگانولپتیکی تیمارهای 10 و 20% از یک طرف و جنبههای اقتصادی عمل، غلظت 10% برای هر سه تیمار انتخاب و پیشنهاد میشود. از طرفی، به دلیل اینکه هر سه نوع از مرکبات انتخاب شده از یک خانوادهاند، بنابراین می توان به انتخاب و استفاده از هر کدام از آنها برای تهیه فیشفینگر و یا دیگر محصولات مشابه، برحسب قیمت و فراوانی آن در محل اقدام کرد.

https://janb.guilan.ac.ir/article_2239_f273c22026862eda10812a248411052d.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 3 2 2017 09 23 Comparison of fatty acids biochemical quality in the caviar of reared and wild beluga, Huso huso مقایسه کیفیت بیوشیمیایی اسیدهای چرب خاویار فیل ماهی (Huso huso) وحشی و پرورشی 57 67 2240 FA سید ولی حسینی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، البرز آریا باباخانی لشکان گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان امین اوجی فرد گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، برازجان، بوشهر Journal Article 2017 05 01 In this study, the quality of fatty acids in sturgeon caviar were assessed and compared in rearedand wild specimens of beluga, Huso huso caught from the Caspian Sea. The fatty acids profile, n3/n6 and atherogenic and thrombogenic index were also measured. The wild caviar had higher PUFA and n3/n6 than reared fish (P<0.05). The EPA + DHA content in wild caviar (20.7) was significantly higher than reared specimens (10.54) (P<0.05). Atherogenic index in wild (0.33) was significantly higher than reared (0.27), while thrombogenic index in reared was higher than wild (P<0.05). The results obtained from the present study show that the reared beluga caviar has a good quality and is a suitable alternative for wild caviar. در این تحقیق ترکیب اسیدهای چرب خاویار حاصل از ماهیان پرورشی و وحشی گونه فیل ماهی مورد بررسی قرار گرفت. اسیدهای چرب PUFA در ماهی وحشی بیش از ماهیان پرورشی بود (05/0>P). نسبت اسیدهای چرب n3/n6 در ماهیان وحشی (17/1) بود که در مقـایسه با ماهـی پرورشی (45/0) به طـور معنی‌داری بالاتـر بود (05/0>P). میـزان EPA+DHA نیز در خاویار طبیعی 7/20% بود که نسبت به ماهیان پرورشی 54/10% بالاتر بود (05/0>P). شاخص آتروژنیک در خاویار طبیعی (33/0) به طور معنی‌داری بیش از خاویار پرورشی (27/0) و شاخص ترومبوژنیک خاویار پرورشی (33/0) به طور معنی‌داری بالاتر از خاویار وحشی (29/0) بود. با توجه به میزان پائین شاخص‌های آتروژنیک و ترومبوژنیک می‌توان اظهار داشت خاویار ماهیان پرورشی نیز از کیفیت مناسبی برای مصرف برخوردار باشد.

https://janb.guilan.ac.ir/article_2240_e23c7b05ceb9f1f1de4774964dea6022.pdf