دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 5 2 2020 02 20 Growth indices, antioxidant status and Lactobacillus bacteria population of yellowfin seabream (Acanthopagrus latus Houttuyn, 1782) fed with diets containing sodium citrate شاخص های رشد، وضعیت آنتی اکسیدانی و جمعیت لاکتوباسیلوس های روده بچه ماهی شانک زرد باله (Acanthopagrus latus Houttuyn, 1782) تغذیه شده با جیره های حاوی سیترات سدیم 1 15 3982 10.22124/janb.2020.15308.1079 FA ابراهیم ستوده گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، بوشهر میلاد دهقانی گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، بوشهر سینا سقایی گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، بوشهر افسانه اسماعیلی گروه شیلات، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، بوشهر اسما احمدی گروه شیلات، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، بوشهر Journal Article 2019 08 27 In this study, the nutritional effects of sodium citrate (SC) on some growth indices, antioxidant status and <em>Lactobacillus</em> bacteria population of yellowfin seabream (<em>Acanthopagrus latus</em>) juvenile (initial weight of 6.5 ± 0.2 g) were studied for 8 weeks. Three isonitrogenous and isolipidic experimental diets that fish meal was replaced with plant protein, supplemented with 0 g sodium citrate /kg diet (control), SC₅ (5 g sodium citrate /kg diet) or SC₁₀ (10 g sodium citrate /kg diet) sodium citrate. A total of three experimental diets were fed to three groups of yellowfin seabream. At the end of the nutritional experiment, the results exhibited that the mean final weight and weight gain indices in the fish fed with the sodium citrate were significantly higher than the control group (p<0.05). Survival rate was not significantly different between the treatments (p>0.05). The intestinal Lactobacillus population was significantly higher in the groups fed with the diets containing sodium citrate (p<0.05) than in control. Catalase and superoxidase superoxidase did not exhibit significant differences between experimental treatments (p>0.05). However, glutathione peroxidase activity was significantly higher in the treatments (p<0.05) than in control. Index of lipid peroxidation, malondialdehyde in SC₅ and SC₁₀ significantly decreased compared to the control group (p<0.05). These results indicated that dietary supplementation of sodium citrate at a level of 5 g sodium citrate per kg diet improved growth performance, antioxidant status and beneficial intestinal microbiota of the yellowfin seabream juvenile. در این مطالعه، اثرات تغذیه­ای سیترات سدیم بر برخی شاخص­های رشد، وضعیت آنتی­اکسیدانی و جمعیت لاکتوباسیلوس روده بچه ماهیان شانک زرد باله (<em>Acanthopagrus latus</em>) با وزن متوسط 2/0 ± 5/6 گرم در مدت 8 هفته بررسی شد. به سه جیره غذایی حاوی پروتئین و چربی یکسان که در آن­ها آرد ماهی با آردهای گیاهی جایگزین شده بود، سطوح صفر (شاهد)، 5 (SC₅) و 10 (SC₁₀) گرم در کیلوگرم سیترات سدیم افزوده شد. در پایان مطالعه، نتایج نشان داد که شاخص­های میانگین وزن نهایی و افزایش وزن بچه­ماهیان گروه­های تغذیه شده با سیترات سدیم نسبت به گروه شاهد به­طور معنی­دار بالاتر بود (05/0p<). میزان بازماندگی همه گروه­های آزمایشی 100% بود. جمعیت لاکتوباسیلوس­های روده گروه­های تغذیه شده با جیره­های حاوی سیترات سدیم نسبت به گروه شاهد به­طور معنی­دار بالاتر بود (05/0>p). فعالیت آنزیم آنتی­اکسیدانی کاتالاز و سوپراکسیداز دیسموتاز در بین تیمارهای آزمایشی اختلاف معنی­دار نشان نداد (05/0p>)، در­ حالی ­که میزان فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز در تیمارهای آزمایشی حاوی سیترات سدیم به­طور معنی­دار بیش از گروه شاهد بود (05/0p<). شاخص محصولات اکسیداسیون چربی، مالون دی آلدئید کبد بچه ماهیان گروه­های تغذیه شده با جیره­های حاوی 5 و 10­% سیترات سدیم نسبت به گروه شاهد به­طور معنی­داری کاهش یافت (05/0p<). به­طور کلی، نتایج این بررسی نشان داد که افزودن 5 گرم سیترات سدیم در کیلوگرم جیره موجب بهبود عمـلکرد رشد، وضـعیت اکسیداسیون و جمـعیت لاکتوباسیلوس­های روده بچه­ماهی شانک زرد باله می ­شود. https://janb.guilan.ac.ir/article_3982_bb46b9ebbee48f9d0c92835732a13400.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 5 2 2020 02 20 Determination of the optimal feeding rate in juvenile stellate sturgeon, Acipenser stellatus in different sizes تعیین مناسب ترین درصد غذادهی در پرورش بچه ماهیان ازون برون (Acipenser stellatus) در اندازه های مختلف 17 26 3983 10.22124/janb.2020.15331.1078 FA بهرام فلاحتکار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان عبدالعلی راهداری گروه شیلات، پژوهشکده تالاب بین‌المللی هامون، دانشگاه زابل، زابل، سیستان و بلوچستان ایرج عفت پناه گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان بهمن مکنت خواه گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان سمیه دفاعی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان Journal Article 2019 09 02 In order to determine the optimum feeding rate in rearing of stellate sturgeon, <em>Acipenser stellatus</em>, based on feed consumption, an experiment was conducted in three groups of low, medium and high weights of 11.71 ± 0.68, 41.2 ± 1.87 and 421.76 ± 15.88 g, respectively, in a completely randomized design in concrete tanks. The fish were fed based on appetite for seven months with 2 to 6 times daily feeding frequencies. The amounts of consumed feed and daily temperature were recorded. During the experiment, the temperature range was 13.5 ± 5.5 °C. At the end of the experiment, nutrition and growth parameters were measured. The results exhibited that the body weight gain, daily growth rate, specific growth rate and feed conversion ratio of fish in the low-weight group were significantly different from the other two groups (p<0.05). The maximum growth rate and lowest food conversion ratio were also observed in low-weight group. Furthermore, according to results, the average feed consumption rates in fish with 11-183 g and 41-173 g in weights were 1%, while 0.88% in those with 421 to 553 g in weight. No mortality was observed during the experiment in the studied groups. Moreover, according to the amount of feed consumed, a table was designed to determine the appropriate feeding rate in stellate sturgeon at different weights and temperatures, which can be a guideline for rearing of this species. به منظور تعیین مناسب­ترین درصد غذادهی در پرورش بچه­ماهیان ازون­برون (<em>Acipenser stellatus</em>) بر اساس مصرف خوراک،آزمایشی در سه گروه وزنی پایین، متوسط و بالا به ترتیب 68/0 ± 71/11، 87/1 ± 2/41 و 88/15 ± 76/421 گرم به صورت کاملاً تصادفی در حوضچه­های بتونی طراحی و اجرا شد. ماهیان بر اساس اشتها به مدت هفت ماه و 2 تا 6 مرتبه در روز غذادهی شدند. مقدار غذای مصرف شده و دمای روزانه ثبت شد. محدوده دما در طول دوره آزمایش 5 ±  5/13 درجه سانتی­گراد بود. در پایان دوره پرورش، شاخص­های تغذیه و رشد محاسبه شدند. نتایج نشان داد شاخص­های افزایش وزن بدن، درصد رشد روزانه، نرخ رشد ویژه و ضریب تبدیل غذایی ماهیانی که در گروه وزنی پایین بودند، نسبت به دو گروه دیگر اختلاف معنی­دار داشتند (05/0p<). بیشترین سرعت رشد و کمترین ضریب تبدیل غذایی در گروه وزنی پایین مشاهده شد. همچنین، بر اساس نتایج به­دست آمده، میانگین مصرف خوراک برای رسیدن وزن از 11 به 183 گرم و از 41 به 173 گرم حدود 1% وزن بدن ولی برای وزن­های بالاتر (از 421 به 553 گرم) کمتر از 1% وزن بدن (88/0) در دماهای مورد مطالعه بود. هیچ مرگ و میری در طول دوره پرورش در گروه­های وزنی مورد مطالعه مشاهده نشد. همچنین، با توجه به میزان مصرف خوراک، جدولی برای تعیین درصد مناسب غذادهی ازون­برون در اوزان و دماهای مختلف طراحی و ارائه شد که می­تواند راهنمایی برای پرورش­دهندگان این ماهی باشد. https://janb.guilan.ac.ir/article_3983_20c9028a3e8d641453515b0a32942d86.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 5 2 2020 02 20 Effects of sodium diformate and citric acid on body composition, serum enzymes activity and alimentary canal tissue of the juvenile rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) اثر اسیدی فایر سدیم دی فرمات (NDF) و اسید سیتریک بر ترکیب بیوشیمیایی بدن، فعالیت آنزیم‌های سرمی و بافت دستگاه گوارش ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) 27 38 4112 10.22124/janb.2020.15896.1082 FA مرضیه دوستانی دزفولی دانشجوی کارشناسی ارشد تکثیر و پرورش آبزیان، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، خوزستان ابراهیم رجب زاده قطرمی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، خوزستان رحیم عبدی گروه زیست شناسی دریا، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خوزستان Journal Article 2019 07 04 This study evaluates the effects of different levels of acidifier: Sodium diformate and citric acid on body composition, serum enzymes and the alimentary canal tissue in rainbow trout (<em>Oncorhynchus mykiss</em>). For this purpose, 630 fingerling fish(mean weight: 16.55 ± 0.72 g), were randomly distributed in twenty one 200-L fiberglass tanks (30 fish per tank). This study was performed 60 days with seven experimental treatments: control (only fed with commercial diet: FFT2),  three levels of sodium diformate added to diet: 0.2% (treatment A), 0.4% (treatment B), 0.6% (treatment C) and also three levels of sodium diformate in combination with citric acid with an equal rates: 0.1% (treatment D), 0.2% (treatment E) and 0.3% (treatment F). The fish were fed 2 %  based of body weight three times daily at 8:00, 12:00 and 16:00 for two months. The results indicated that different levels of sodium diformate and citric acid supplements used had no significant effect on the activity of serum enzymes of rainbow trout in comparison with the control treatment (p>0.05); while it had significant effects on the protein, ash and moisture of the body composition among the experimental treatments (p<0.05). The maximum height and width of microvilli, the number of goblet cells, the thickness of serous membrane, parin and submucosal layer of intestine along with the thickness of muscle layer were observed in treatment D, which exhibited significant differences with other treatments (p<0.05) and the minimum rate of the mentioned factors was recorded in the control treatment. Adding 1% sodium diformate and 1% citric acid to diet of rainbow trout can be useful because of the improving body composition indices, including an increase in protein and ash, as well as improving intestine histological indices. مطالعه حاضر به ارزیابی اثرات سطوح اسیدی فایر سدیم دی‌فرمات و اسید سیتریک بر ترکیب بدن، فعالیت آنزیم‌های سرمی و بافت دستگاه گوارش در ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان (<em>Oncorhynchus mykiss</em>) می‌پردازد. تعداد 630 قطعه ماهی (میانگین وزن 72/0 ± 55/16 گرم) به ‌طور تصادفی در 21 مخزن (30 ماهی در هر مخزن) توزیع شدند. آزمایش به مدت 60 روز در هفت تیمار آزمایشی شامل شاهد (فقط غذای تجاری FFT2)، سه سطح 2/0% (تیمار A)، 4/%0 (تیمار B) و 6/0% (تیمار C)  سدیم دی فرمات در جیره به تنهایی و سه سطح در ترکیب با اسید سیتریک به میزان 1/0% (تیمار D)، 2/%0 (تیمارE) و 3/0% (تیمارF) که به جیره پایه غذای تجاری FFT2 افزوده شدند، انجام شد. ماهی‌ها 3 بار در روز در ساعات 8، 12 و 16 و به میزان ۲% وزن بدن به مدت 2 ماه غذادهی شدند. نتایج این تحقیق نشان داد که سطوح مختلف سدیم دی‌ فرمات و اسید سیتریک در جیره­ غذایی تأثیر معنی‌‌داری بر میزان فعالیت آنزیم‌های سرمی ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان در مقایسه با تیمار کنترل نداشت (05/0<p)، ولی تفاوت معنی‌داری بر میزان پروتئین، خاکستر و رطوبت ترکیب بدن در بین گروه‌های آزمایشی نشان داد (05/0>p). بیشترین میزان ارتفاع و عرض پرز، تعداد سلول‌های موکوسی، ضخامت لایه سروزی روده، ضخامت پارین و زیرمخاط روده و ضخامت لایه عضلانی در تیمار D مشاهده شد که اختلاف معنی­داری با دیگر تیمار‌ها نشان داد (05/0>p) و کمترین میزان شاخص­های مذکور در گروه شاهد ثبت شد. بر اساس نتایج این مطالعه، افزودن 1/0% سدیم دی فرمات و 1/0% اسید سیتریک به جیره غذایی ماهیان قزل‌آلای رنگین‌کمان، به علت بهبود شاخص‌های ترکیب بدن شامل افزایش پروتئین و خاکستر و بهبود شاخص‌های بافتی روده ممکن است مفید واقع شود. https://janb.guilan.ac.ir/article_4112_04bbdc37262011abd57a4e949e6fb528.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 5 2 2020 02 20 The effect of isolated bacteria from the intestine of Beluga (Huso Huso) on some growth indices, amylase and lipase activity in body extract and carcass composition of the common carp (Cyprinus carpio) larvae تأثیر باکتری های جدا شده از روده فیل‌ماهیان انگشت قد (Huso huso) بر برخی شاخص های رشد، آنزیم‌های آمیلاز و لیپاز در عصاره بدن و ترکیب لاشه لاروهای کپور معمولی (Cyprinus carpio) 39 50 4129 10.22124/janb.2020.16131.1085 FA محسن پورعباسعلی گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، گلستان حجت‌اله جعفریان گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، گلستان میترا اسماعیلی گروه شیلات، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، گلستان شایان قبادی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل، بابل، مازندران Journal Article 2019 05 03 The aim of this study was to investigate the effect of probiotics isolated from the intestine of Beluga (<em>Huso huso</em>) fingerlings on growth factors, activity of digestive enzymes and carcass composition of common carp (<em>Cyprinus carpio</em>, Linnaeus 1758) larvae. Three hundred and sixty larvae with an average weight of approximately 200 mg after one-week adaptation to the new conditions, were fed with supplemented diets with blend of<em> Bacillus subtilis</em>, <em>B. licheniformis </em>and <em>Saccharomyces cerevisiae</em> in concentrations of 1.5 × 10⁶ (T₁), 3 × 10⁶(T₂) and 4.5 × 10⁶ (T₃) CFU/100 g diet, respectively for 45 days. In control group, larvae were fed with diet without any supplementation. The experiment was carried out in a completely random design. At the end of the experiment, the results revealed that the highest final weight (35 ± 0.12 ­mg) and specific growth rate (0.94 ± 0.66%/day) were measured in T3. The highest feed conversion efficiency (46.52 ± 19.02%), protein efficiency ratio (0.37 ± 0.41), lipid efficiency ratio (1.22 ± 1.34), retained protein (0.0018 mg/day) and net protein utilization (0.0058%) were found in T3, while the lowest feed conversion ratio (2.34 ± 0.61) was obtained in T3. All of the above factors had significantly difference with control group (p < 0.05). The maximum level of carcass crude protein (72.33 ± 0.68%) and crude lipid (13.43 ± 0.32%) were measured in T3. The  dry mater, crude energy and carcass ash levels did not exhibit significant differences in all the treatments compared to the control group (p>0.05). Amylase and lipase levels in the body extracts raised in the experimental treatments in comparison with the control group. However, only the amylase level displayed significant difference in comparison with control (p < 0.05). The experiment indicated that the blend of Bacillus and yeast at different concentrations displayed different effects on carcass analyses and feeding indices in this fish and the best results were obtained in T3 (4.5 × 10⁶ CFU/100g diet). هدف از این مطالعه بررسی تأثیر پروبیوتیک­های جدا شده از روده فیل‌ماهیان انگشت قد (<em>Huso huso</em>) بر شاخص­های رشد، فعالیت آنزیم‌های گوارشی و ترکیب شیمیایی لاشه لاروهای کپور معمولی (<em>Cyprinus carpio</em>) بود. 360 قطعه لارو کپور معمولی با میانگین وزن تقریبی 200 میلی­گرم پس از گذراندن یک دوره یک ‌هفته‌ای برای سازگاری با شرایط جدید، به مدت 45 روز با جیره­های مکمل­ شده با مخلوط پروبیوتیک­های <em>Bacillus subtilis</em>، <em>B. licheniformis</em> و<em>Saccharomyces cerevisiae</em> به ترتیب در غلظت­های ۱۰^٦× ۵/1 (₁T)،۱۰^٦× 3 (₂T)، ۱۰^٦× ۵/4 (₃T) CFU/100 g غذادهی شدند. در گروه شاهد لاروهای ماهی از جیره بدون مکمل تغذیه شدند و آزمایش در قالب یک طرح کاملاً تصادفی انجام شد. در انتهای دوره آزمایش بالاترین میزان وزن نهایی (12/0 ± 350 میلی­گرم) و نرخ رشد ویژه (66/0 ± 94/0­% وزن بدن در روز) در تیمار ₃T مشاهده شد. بیشترین میزان کارایی غذا (02/19 ± 52/46%)، نسبت کارایی پروتئین (41/0 ± 37/0)، نسبت کارایی چربی (34/1 ± 22/1)، پروتئین ابقا شده (0018/0 میلی‌گرم در روز) و میزان بهره‌برداری از پروتئین خالص (0058/0%) در تیمار 3T و کمترین ضریب تبدیل غذایی (61/0 ± 34/2) نیز در همین تیمار آزمایشی به دست آمد (05/0p <). تمامی شاخص­های ذکر شده با گروه شاهد اختلاف معنی‌داری داشتند (05/0p <). بالاترین سطح پروتئین خام (68/0 ± 33/72%) و چربی خام (32/0 ± 43/13%) لاشه در تیمار ₃T سنجش شد. سطوح ماده خشک، انرژی خام و خاکستر لاشه اختلاف معنی‌داری بین تیمارهای آزمایشی در مقایسه با گروه شاهد نشان ندادند (05/0p>). مقادیر آنزیم­های آمیلاز و لیپاز عصاره بدن در تیمارهای آزمایشی در مقایسه با گروه شاهد افزایش داشتند. مقدار آنزیم آمیلاز در تیمارهای آزمایشی در مقایسه با شاهد اختلاف معنی‌داری را نشان داد (05/0p <). این آزمایش مشخص کرد که مخلوط باسیلوس و مخمر در غلظت‌های مختلف تأثیرات متفاوتی بر ترکیب لاشه و فراسنجه­های تغذیه‌ای این ماهی دارد و بهترین نتایج در تیمار ₃T (CFU/100g ۱۰^٦×  ۵/4) به دست آمد. https://janb.guilan.ac.ir/article_4129_eae7ca56e67a1cb8cc91c77fe29883fd.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 5 2 2020 02 20 Effects of different media in production of marine microalgae Chlorella spp. using commercial agriculture fertilizers اثر محیط های کشت مختلف بر تولید ریزجلبک کلرلا (Chlorella sp.) با به کارگیری کودهای کشاورزی تجاری 51 60 4130 10.22124/janb.2020.16181.1086 FA غلامرضا رفیعی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز کامران رضایی توابع گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز نازنین معتمدی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز Journal Article 2019 06 04 Algae play an important role as primary feed in aquatic ecosystems and as food for zoo­planktons which are also important for the aquatic animals  husbandry in larval stages. Thus, their production  at the industrial scale is important. The marine microalgae <em>Chlorella </em>sp<em>.</em> was cultured under small-scale, batch culture condition, to evaluate the differences in growth rates (biomass production): using commercial agriculture fertilizers and analytical grade of inorganic salts for 20 days. Five different culture media were formulated as treatments including different concentration (%) of Cooper hydroponic culture media (T_100%, T_75%, T_50% and T_25%) and a control group, i.e.  F/2 medium (T₀) which is commonly used for microalgae cultivation in commercial aquaculture without Cooper media. <em>Chlorella </em>sp<em>.</em> exhibited better results in T_25% during different experimental time interval. Results also revealed that T_25% is highly cost-effective as well, since it was almost 94% (sixteen times) cheaper than F/2 medium. The results suggest that commercial agricultural fertilizers could be added to the marine microalgae culture medium for providing the analytical grade nutrients with no significant side effect on the medium. جلبک ها به عنوان غذای آغازین و نیز به عنوان غذای اصلی پلانکتون‌های جانوری مورد تغذیه لاروهای آبزیان در آبزی‌پروری نقش مهمی را ایفا می‌کنند و فرمول بندی ارزان محیط کشت آنها دارای اهمیت زیادی است. این پژوهش با هدف بررسی مقایسه تولیدی و اقتصادی محیط‌های کشت برای جلبک کلرلا انجام شد. در این تحقیق که دوره آن 20 روزه بود، محیط کشت F/2 به عنوان تیمار شاهد در نظر گرفته شد و با چهار محیط کشت جدید با غلظت های ثابت شامل نسبت‌های مختلف 25، 50، 75 و 100­% محیط کشت کوپر که برای کشت گیاهان خشکی­زی در روش آبکشت یا هایدروپونیک به­کار می­رود، با به­کار­گیری نمک­های معدنی تجاری و اوره (کود) در بازار فرمول­بندی و مقایسه شدند. جلبک کلرلا در محیط با غلظت 25%، نسبت به محیط F/2 نتایج عملکردی بهتری را نشان داد (05/0>p). بر اساس نتایج به دست آمده در این تحقیق، محیط کشت با غلظت 25­% برای ریزجلبک کلرلا، محیط کشت مناسب و بسیار مقرون به صرفه شناخته شد، زیرا علاوه بر افزایش تراکم جلبکی بیشتر در پایان دوره آزمایش، نسبت به محیط F/2، %94 نیز هزینه کمتری را در بر داشت. https://janb.guilan.ac.ir/article_4130_0ab1f0af7b81898d96e5734ac34861dd.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 5 2 2020 02 20 Effects of different mushroom levels on immunity indices of tilapia (Oreochromis niloticus) exposed to chlorpyrifos in experimental condition تاثیر سطوح مختلف پری بیوتیک همزاد قارچ صدفی بر شاخص های ایمنی موکوس ماهی تیلاپیا نیل (Oreochromis niloticus) در مواجهه با سم کلرپیریفوس در شرایط آزمایشگاهی 61 70 4172 10.22124/janb.2020.15425.1080 FA عاطفه ایری دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان سید علی اکبر هدایتی دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان حامد پاکنژاد دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان طاهره باقری مرکز تحقیقات شیلاتی آبهای دور، موسسه تحقیقات شیلات ایران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، چابهار، سیستان و بلوچستان سید رضا خالقی مرکز تحقیقات شیلاتی آبهای دور، موسسه تحقیقات شیلات ایران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، چابهار، سیستان و بلوچستان Journal Article 2019 04 14  <br /> <strong>Abstract</strong><br /> The aim of this study was to investigate the prebiotic effect of mushroom on the immune indices of tilapia mucus exposed to chlorpyrifos on 120 juveniles tilapia with an average weight of 20 g. So, 4 treatments were considered as (1) control without prebiotics, (2) treatments containing 0.05%, (3) 0.1% and (4) 0.2% of dietary prebiotics. At the end of the feeding period, fish were exposed to chlorpyrifos toxin at a concentration of 0.05 ppm for 14 days and mucus sampling was taken from the fish skin. Experimental treatments exhibited significant effects on alkaline phosphatase, lysozyme, soluble protein, and mucus immunoglobulin (p<0.05). So that, the amounts of alkaline phosphatase, lysozyme and mucus soluble protein were significantly increased in treatments fed with prebiotic-supplemented diets by increasing in prebiotic concentration (40.40 IU/L, 36 Unit/mg Pro and 99.54 µg/100 µL, respectively). However, the amount of mucosal immunoglobulin decreased in these treatments (69 µg/100 µL). Overall, supplementing diets with prebiotic (mushroom powder), leads to enhanced immune system (elevating alkaline phosphatase, lysozyme, immunoglobulin, and soluble protein) when exposed pollutants and stressors. این تحقیق با هدف بررسی اثر پربیوتیک قارچ صدفی بر پارامترهای ایمنی موکوس ماهی تیلاپیا در مواجهه با سم کلرپیریفوس بر120 قطعه بچه ماهی تیلاپیا با میانگین وزنی 20 گرم صورت گرفت. بدین منظور به تیمار1(شاهد) غذای بدون پربیوتیک، به تیمار2 غذای حاوی 05/0 درصد پربیوتیک ، تیمار3 غذای حاوی 1/0 درصد پربیوتیک و تیمار4 غذای حاوی 2/0 درصد پربیوتیک به جیره غذایی اضافه شد. پس از پایان دوره تغذیه، ماهیان به مدت 14 روز در مواجهه با سم کلرپیریفوس با غلظت 05/0ppm قرار گرفته و نمونه برداری از موکوس پوست ماهی صورت گرفت. تیمار های آزمایشی بر فسفاتاز قلیایی، آنزیم لیزوزیم، پروتئین محلول و ایمنوگلوبین موکوس تاثیر معنی داری داشت(P https://janb.guilan.ac.ir/article_4172_1ea01fe54996e2b48d2b4e4405c91096.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 5 2 2020 02 20 Impacts of Bacillus sp. probiotics on the growth and serum biochemical indices of rainbow trout larvae in different stocking densities تأثیر باسیلوس‌های پروبیوتیکی بر شاخص‌های رشد و بیوشیمیایی سرم خون نوزادان قزل‌آلای رنگین‌کمان در تراکم های مختلف 71 82 4222 10.22124/janb.2020.16035.1083 FA سامیه کتوکی گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گلستان حجت الله جعفریان گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گلستان حسنا قلی پورکنعانی گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گلستان پونه ابراهیمی گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه گلستان، گرگان، گلستان Journal Article 2019 04 30 In the present study, the effects of dietary supplemented feed with a mixture of probiotic <em>Bacillus</em> sp. (1 × 10⁸ CFU/100 g) were investigated on the growth performance and serum biochemical indices of <em>Oncorhynchus mykiss</em> larvae (0.23 ± 0.08 g) in different stocking densities. The experiment was conducted to a completely randomized design with four treatments and a control group with three replicates. The treatments based on the levels of stocking densities were 30, 45, 60 and 75 larvae (T₃₀, T₄₅, T₆₀ and T₇₅) in 10-L tanks. The stocking density of control group was 30 fish per 10-L tank (C₁₀). The feeding period was 45 days. The highest final weight (3.06 ± 1.16 g) and the lowest FCR (1.01 ± 0.39) were observed in T₆₀ (p<0.05). The SGR was significantly reduced in all experimental treatments compared to the control group (p<0.05). The highest total protein (9.70 ± 2.10 mg dL^-1) and cortisol (84.50 ± 2.50 mg dL^-1), and the lowest albumin (9.85 ± 1.05 mg dL^-1) was measured in T₃₀(p<0.05). The highest glucose level (139.50 ± 4.50 mg dL^-1) was measured in T₆₀(p<0.05). Adding probiotics to the diet of rainbow troutlarvae led to significantly reduced AST as well as increased ALT and ALP activities in the experimental treatments compared to control group (p<0.05). In conclusion, the results of this study showed that Bacilliprobiotics are capable of enhancing growth rate and also serum biochemical indices in rainbow troutlarvae. These findings may support the potential application of this probiotic as a practical supplementation in the diet of fish. در این مطالعه تأثیر جیره‌های غذایی مکمل­سازی شده با مخلوط باسیلوس­های پروبیوتیکی (CFU/100 g 10⁸× 1) بر شاخص­های رشد و بیوشیمیایی سرم خون نوزادان قزل‌آلای رنگین‌کمان (<em>Oncorhynchus mykiss</em>) با میانگین وزنی 08/0 ± 23/0 گرم در تراکم‌های مختلف بررسی شد. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 تیمار آزمایشی به همراه یک گروه شاهد بود. تیمارها شامل 30، 45، 60 و 75  نوزاد در 10 لیتر آب (T₃₀, T₄₅, T₆₀, T₇₅) در نظر گرفته شد. طول دوره غذادهی 45 روز بود. بالاترین وزن نهایی (16/1 ± 06/3 گرم) و کمترین ضریب تبدیل غذایی (39/0 ± 01/1) در T₆₀مشاهده شد (05/0p<). نرخ رشد ویژه در تمامی تیمارهای آزمایشی نسبت به گروه شاهد کاهش معنی‌دار نشان داد (05/0p<). بیشترین میزان پروتئین کل (10/2 ± 70/9 میلی‌گرم در دسی لیتر)، کورتیزول (50/2 ±50/84 میلی‌گرم در دسی لیتر) و کمترین میزان آلبومین (05/1 ± 85/9 میلی‌گرم در دسی لیتر) در T₃₀اندازه‌گیری شد (05/0p<). بیشترین میزان گلوکز (50/4 ± 50/139 میلی‌گرم در دسی لیتر) در T₆₀اندازه‌گیری شد (05/0p<). افزودن پروبیوتیک به جیره غذایی لاروهای قزل­آلای رنگین­کمان باعث کاهش معنی­دار AST و افزایش معنی‌دار ALT و ALP بین تیمارهای آزمایشی در مقایسه با گروه شاهد شد (05/0p<). در مجموع، نتایج این تحقیق نشان داد که پروبیوتیک­های باسیلوسی توانایی افزایش رشد و بهبود شاخص‌های بیوشیمیایی سرم خون نوزادان قزل‌آلای رنگین‌کمان را دارند. این نتایج، تأثیرات سودمند پروبیوتیک­ها به‌عنوان یک افزودنی کاربردی در جیره غذایی ماهیان پرورشی را حمایت می­کند. https://janb.guilan.ac.ir/article_4222_aa8bd54badbcd9f689aa6a562b05c471.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 5 2 2020 02 20 Effects of caraway (Carum carevi) on growth performance, blood, immune and biochemical indices in Jewel fish (Hemichromis bimaculatus) اثر مقادیر مختلف زیره سیاه (Carum carevi) بر رشد و برخی شاخص های خونی، ایمنی و بیوشیمیایی ماهی جوئل (Hemichromis bimaculatus) 83 100 4233 10.22124/janb.2020.16378.1087 FA سیده فاطمه میرفلاح گروه شیلات، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، گیلان حسین خارا گروه شیلات، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، گیلان Journal Article 2019 04 03 Jewel fish (<em>Hemichromis bimaculatus</em>)is a well-known and market-freindly ornamental fish in Iran. This work aimed to investigate the effects of caraway(<em>Carum carevi</em>)as a plant extract on growth, blood and immune indices in jewel fish in an 8-week period. So, 120 fish (5 g in weight) were distributed in 12 aquariums. A control group and 3 treatments were considered as follows: control group fed diet with no supplementation, treatment 1 (0.5%), treatment 2 (1%) and treatment 3 (1.5% caraway) in 3 replicates. Immunological and biochemical indices as well as growth performance were measured during the experiment. Among the growth indices, there was the best performance of SGR, PBWI, CF and FCR in treatment 2, exhibiting significant differences (p<0.05) with other groups. In additoin, treatment 2 displayed better results in terms of hemological indices. So that, the highest number of red blood cells, hemoglobin, hematocrit, MCHC, IgM, total protein, lysozyme, total immunoglobulin and HDL cholesterol were observed in treatment 2, exhibiting significant differences (p<0.05) with other groups. Therefore, it was found that adding 1% caraway to the diet can elevate the efficiency of immune system and also enhance the growth and nutritional indices in jewel fish. صنعت تکثیر و پرورش ماهیان زینتی همراه با رشد آبزی­پروری در جهان در حال گسترش است. ماهی جوئل (<em>Hemichromis bimaculatus</em>) از ماهیان زینتی خانواده سیکلیده است و در ایران نیز توجه آکواریوم<strong>­</strong>داران را بسیار به خود جلب کرده و گونه<strong>­</strong>ای بازار<strong>­</strong>پسند به حساب می<strong>­</strong>آید. امروزه کاربرد بسیاری از عصاره­های گیاهی مانند زیره سیاه به عنوان یک محرک رشد و ایمنی و مؤثر در کاهش ضریب تبدیل غذایی و مرگ و میر برخی از گونه­های ماهی به اثبات رسیده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر گیاه زیره سیاه بر شاخص­های رشد و تغذیه، شاخص­های خونی، ایمنی و بیوشیمیایی و افزایش بازماندگی در بچه­ماهیان جوئل  در طی 8 هفته انجام شد. بدین منظور، تعداد 120 قطعه ماهی جوئل 5 گرمی در 12 آکواریوم توزیع شدند و 4 تیمار به شرح زیر در نظر گرفته شد: گروه شاهد (صفر درصد زیره سیاه)، تیمار 1 (5/%0 زیره سیاه)، تیمار 2 (%1 زیره سیاه) و تیمار 3 (5/1% زیره سیاه) در 3 تکرار انتخاب شدند. طی دوره آزمایش شاخص­های خونی و ایمنی و نحوه عملکرد رشد اندازه­گیری شد. در میان شاخص­­های رشد، بهترین عملکرد نرخ رشد ویژه، شاخص وضعیت، درصد افزایش وزن بدن و ضریب تبدیل غذایی در تیمار دوم وجود داشت که این افزایش دارای تفاوت معنی­دار بود (05/0p<). هم­چنین، از لحاظ شاخص­های خونی، تیمار دوم دارای شرایط بهتری بود و بیشترین تعداد گلبول قرمز، هموگلوبین، هماتوکریت، MCHC، IgM، پروتئین کل، لیزوزیم، ایمونوگلوبین کل و کلسترول <strong> </strong>HDLدر تیماردوم مشاهده شد و این افزایش دارای تفاوت معنی­دار بود (05/0p<). بنابراین، مشخص شد که افزودن زیره سیاه به میزان 1% اثر مطلوبی بر افزایش کارایی دستگاه ایمنی ماهی جوئل و بهبود شاخص­های رشد و تغذیه این ماهی داشته است. https://janb.guilan.ac.ir/article_4233_7501cb6512ea4e9e938aae0963e7be4e.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 5 2 2020 02 20 Effects of supplementing diet with the alcoholic and nanoencapsulated nettle (Urtica dioica) extracts on growth performance and hematological indices of rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) مقایسه استفاده از عصاره الکلی و نانوریزپوشانی شده گیاه گزنه (Urtica dioica) بر عملکرد رشد و شاخص های خونی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) 101 113 4223 10.22124/janb.2020.16465.1090 FA عباس گرایلی افرا گروه شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، مازندران مسعود درودی مسعود درودی حسین اورجی گروه شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، مازندران عبدالصمد کرامت گروه شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، مازندران رضا صفری پژوهشکده اکولوژی دریای خزر، ساری، مازندران Journal Article 2019 03 03 This study was carried out to evaluate the effects of alcoholic and nanoencapsulated nettle (<em>Urtica</em> <em>dioica</em>) extracts on growth performance and hematological indices of rainbow trout (<em>Oncorhynchus</em> <em>mykiss</em>). A total of 225 rainbow trout with an average initial weight of 23 ± 0.16 g (mean ± standard deviation) were fed with five diets supplemented with 0% (control group), 1% alcoholic extract (A1), 2% alcoholic extract (A2), 1% nanoparticle extract (N1) and 2% nanoparticle extract (N2) for 8 weeks. The treatments A2 and N2 showed significantly higher final weight and specific growth rate compared to the control as well as  A1 and N1. The experimental diets exhibited significant effects on some hematological indices, such that the highest levels of white blood cells, lymphocytes, total protein, albumin and also lysozyme activity were observed in A2 and N2. These results suggested that supplementing diet with the alcoholic and nanoencapsulated nettle extracts enhance immunity, and promote fish growth. در این مطالعه، تأثیر عصاره الکلی و نانوریزپوشانی شده گیاه گزنه (<em>Urtica</em> <em>dioica</em>) بر رشد و شاخص­های خونی قزل­آلای رنگـین­کمان (<em>Oncorhynchus</em> <em>mykiss</em>) بـررسی شد. تعداد 225 قطعـه قزل­آلای رنگین­کمان با میانگین وزن اولیه 16/0 ± 93/22 (میانگین ± انحراف معیار) با جیره­های فاقد عصاره گیاه گزنه (C)، واجد 1% عصاره الکلی این گیاه (A1)، %2 عصاره الکلی (A2)، %1 عصاره نانوریزپوشانی شده­ (N1) و 2% عصاره نانوریزپوشانی شده (N2) به مدت 8 هفته تغذیه شدند. نتایج نشان داد که ماهیان تغذیه شده با جیره حاوی 2% عصاره الکلی و نانوریزپوشانی شده گزنه به طور معنی­دار وزن نهایی و نرخ رشد ویژه­ بالاتری نسبت به دیگر تیمارها داشتند (05/0>p). نتایج مربوط به شاخص­های خونی نشان داد که جیر­ه­های آزمایشی اثر معنی­داری بر برخی از آنها داشتند و بالاترین میزان گلبول سفید، لنفوسیت، پروتئین تام، آلبومین و فعالیت لیزوزیم در ماهیانی که با جیره حاوی 2% عصاره الکلی و نانوریزپوشانی شده گیاه گزنه تغذیه شدند، مشاهده شد (05/0>p). این نتایج پیشنهاد می­کند که استفاده از سطح 2% عصاره الکلی و نانوریزپوشانی شده گیاه گزنه در جیره غذایی ماهی قزل­آلا سبب بهبود دستگاه ایمنی و تحریک رشد می ­شود. https://janb.guilan.ac.ir/article_4223_b1d31f177e82a8345da20b12485d7a78.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 5 2 2020 02 20 Effects of different levels of inorganic supplementation in hydroponic system on growth and hemato-immunological responses of Nile tilapia (Oreochromis niloticus) تأثیر افزایش مواد معدنی جیره بر شاخص های رشد و پاسخ های خونی - ایمنی در ماهی تیلاپیای نیل (Oreochromis niloticus) 115 130 4272 10.22124/janb.2020.16602.1088 FA ابراهیم متقی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، اصفهان غلامرضا رفیعی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز علیرضا واقفی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز باقر مجازی امیری گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز عیسی ابراهیمی درچه گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، اصفهان Journal Article 2020 05 24 The aim of the present study was to investigate the effect of different levels of inorganic supplements in hydroponic system with the water recycle system on some parameters related to the Nile tilapia health status. So, 180 fish weighing 30 ± 3.8 g was divided into 9 experimental units (3 for each treatment). The treatments included diets supplemented with 25% (T₂) and 75% (T₃) inorganic minerals in hydroponic system. The control group (T₁) fed diet with no supplementation. Following 70 days, blood samples were collected from caudal vein of 5 fish. Results indicated significant alterations in hematological and immunological indices in treatments compared to control (p<0.05). Generally, the intestine epithelium development in addition to the enhanced hematological and immune indices indicates the better health status in Nile tilapia following dietary manipulation by inorganic supplementation. هدف از این مطالعه، بررسی اثر افزایش مواد معدنی در جیره غذایی بر شاخص­های رشد، خونی و ایمنی ماهی تیلاپیا (<em>Oreochromis niloticus</em>) بود. تعداد 180 عدد ماهی تیلاپیا با متوسط وزن 8/3 ± 30 گرم به 9 واحد آزمایشی معرفی شدند (3 واحد آزمایشی برای هر تیمار). تیمارهای آزمایش شامل افزایش سطوح مختلف صفر، 25% و 75% مواد معدنی بر اساس درصد مواد معدنی در محیط کشت کوپر یا هوکلند در جیره غذایی ماهی تیلاپیا بود تا با افزایش ورود مواد معدنی به واحد پرورشی از طریق غذا، شرایط رشد بهتری برای رشد گیاه فرضی ایجاد شود. ماهیان در یک دوره 70 روزه با جیره­های آزمایشی تغذیه شدند و شاخص­های رشد، خون­شناسی و ایمنی بررسی شد. کمترین ضریب تبدیل غذا 15/1 در تیمار 25% به­دست آمد که با گروه شاهد و تیمار بیشینه مواد معدنی (%75) اختلاف معنی­دار داشت. در طول آزمایش EC با یک روند صعودی در تمامی تیمارها افزایش یافت و از مقدار560 میکروزیمنس بر سانتی­متر در شروع آزمایش به میانگین حدود 1630 میکروزیمنس بر سانتی­متر در پایان آزمایش رسید. نتایج به­دست آمده، حاکی از تغییرات معنی­دار (05/0p<) شاخص­های خونی و دستگاه ایمنی در تیمارها در مقایسه با گروه شاهد بود. بهبود شاخص­های خون­شناسی و تقویت دستگاه ایمنی در جیره­های حاوی مواد معدنی نشان داد که با افزایش این مواد در جیره تیلاپیا، شرایط زیستی بهتری برای این ماهی ایجاد می­شود. https://janb.guilan.ac.ir/article_4272_c250950572e8f4b8e9a1da039f166177.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 5 2 2020 02 20 Reproductive performance improvement of female Zebrafish (Danio rerio) fed with diet contacting lactoferrin and/or spirulina powder بهبود کارایی تولیدمثلی ماهی گورخری ماده (Danio rerio) تغذیه شده با جیره حاوی لاکتوفرین و یا پودر جلبک اسپیرولینا 131 141 4254 10.22124/janb.2020.16631.1089 FA ساناز صادقی گوغری گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان فاطمه پیکان حیرتی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان سالار درافشان گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان Journal Article 2019 05 23 In this study, the effects of lactoferrin (Lf)and spirulina powder (SP) alone or in combination on reproductive performance of female zebrafish <em>Danio rerio</em> were investigated. The fish with average initial weight of 0.27 g were fed with the basal diet (control, C) or diet enriched with Spirulina powder (SP 100 g/kg, T_SP100) or lactoferrin (Lf 400 mg/kg, T_LF400) or their combination (100 g/kg spirulina and 400 mg/kg lactoferrin, T_{SP100 +} _LF400) for 3 weeks. At the end of the experiment, some reproductive indices were determined including fecundity, egg diameter, hatching and fertilization rates, individual larval length and weight. The highest spawning rate was observed in T_LF400and T_{SP100 +} _LF400. Some reproductive indices such as fertilization and hatching rates were enhanced in T_{SP100 +} _LF400 (p<0.05). Egg diameters, larval survival and weight were also enhanced in T_{SP100 +} _LF400 (p<0.05). In case of the brood fish, which failed to spawn, significant enhancement in gonadosomatic index and relative fecundity were observed only in T_LF400, while absolute fecundity, oocyte diameter and weight were significantly enhanced in T_{SP100 +} _LF400 (p<0.05). Raised reproductive performance in fish fed with lactoferrin and spirulina in this study, indicated their synergism effects on zebrafish diet. در این پژوهش تلاش شد تا اثر لاکتوفرین و پودر جلبک اسپیرولینا به­تنهایی و به­صورت توأم بر عملکرد تولیدمثلی ماهی ماده گورخری بررسی شود. ماهیان گورخری ماده نابالغ با میانگین وزنg  27/0 به مدت 3 هفته با جیره غذایی شاهد بدون اسپرولینا (SP) و لاکتوفرین (Lf)، غنی شده با پودر جلبک اسپیرولینا ( g/kg100SP )، لاکتوفرین (mg/kg 400Lf ) و ترکیب این دو (g/kg 100  SPوmg/kg  400 LF) تغذیه شدند. در پایان آزمایش برخی از شاخص­های تولیدمثلی از جمله هماوری، قطر تخم، درصد تفریخ، درصد لقاح، درازا و وزن نوزاد بررسی شدند. بیشترین درصد تخم­ریزی به­طور معنی­دار در مولدین تغذیه شده با تیمار حاوی لاکتوفرین و تیمار لاکتوفرین + پودر جلبک اسپیرولینا؛ اما بیشترین درصد لقاح و درصد تفریخ به­طور معنی­دار در تیمار تغذیه شده با لاکتوفرین + پودر جلبک اسپیرولینا مشاهده شد. همچنین، قطر تخم، وزن و درصد بازماندگی نوزادان در تیمار تلفیقی لاکتوفرین و پودر جلبک اسپیرولینا به­طور معنی­دار افزایش یافت (05/0>p). در مولدینی که قادر به تخم­ریزی نبودند، شاخص گنادوسوماتیک و هماوری نسبی در تیمار حاوی لاکتوفرین افزایش معنی­داری نسبت به دیگر تیمارها نشان داد، در حالی که هماوری مطلق، تعداد کل تخمک، قطر و وزن تخمک نیز در تیمار تلفیقی لاکتوفرین و جلبک اسپیرولینا به­طور معنی­دار افزایش یافت (05/0>p). بهبود شاخص­های تولیدمثلی در استفاده تلفیقی از لاکتوفرین و اسپیرولینا در جیره غذایی ماهی گورخری می­تواند بیانگر اثر هم­افزایی این دو ترکیب باشد. https://janb.guilan.ac.ir/article_4254_e5f8e73f6632070ea7813c3dfea01bb1.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 5 2 2020 02 20 The effect of dietary lysine and methionine amino acids on growth indices, blood parameters, liver enzymes and immune responses in beluga, Huso huso (L. 1758) اثر اسیدهای آمینه لایزین و متیونین جیره بر شاخص های رشد، خون، آنزیم های کبدی و واکنش های ایمنی فیل‏ماهی (Huso huso) 143 156 4255 10.22124/janb.2020.16072.1084 FA محمود محسنی موسسه تحقیقات بین المللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، گیلان ایوب یوسفی جوردهی موسسه تحقیقات بین المللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، گیلان رضا طاعتی گروه شیلات، واحد تالش، دانشگاه آزاد اسلامی، تالش، گیلان علیرضا علی پور موسسه تحقیقات بین المللی تاسماهیان دریای خزر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، گیلان سمیه حسن پور مزرعه تکثیر و پرورش خاویار طلایی، جوار سد سنگر، رشت، گیلان Journal Article 2019 03 24 The present study was conducted to examine the effect of dietary lysine and methionine amino acids on growth, blood parameters, liver enzymes and immune responses of beluga, <em>Huso huso</em>. Four experimental soy protein-based treatments including D₀ (without lysine or methionine), D₁ (lysine), D₂ (methionine) and D₃ (lysine + methionine) were formulated in triplicate groups. A total number of 240 juvenile beluga with average weight of 144.6 ± 4.64 g were fed with the experimental diets in the same rearing conditions for 12 weeks. L-lysine and DL-methionine were added to the diets containing 344 g/kg soybean meal at 22.02 and 12.94 g/kg dry diets, respectively. Growh indices in D₃ (lysine + methionine) were significantly (p<0.05) higher than those in other treatments. The lowest content of HSI belonged to D₀ (control) which exhibited significant difference (p<0.05) compated to the other treatments. The values of hematocrit, hemoglobin, glucose, total protein, liver enzymes and number of red blood cells in in D₃ revealed significant enhancement compared to D₀ (p<0.05). There was an increased immune parameter including total Ig and lysozyme in treatments with supplemented amino acids (D₁, D² and D₃) compared to D₀ (control) with significant difference in case of D₃ (p<0.05). In conclusion, beluga juveniles effectively utilize the supplemented lysine at 22.02 g/kgand methionine at 12.94 g/kgin the dry diets containing 344 g/kg soybean meal to enhance growth performance, haematological and immune parameters. مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر اسیدهای­آمینه لایزین و متیونین جیره بر شاخص­های رشد، خون، آنزیم­های کبدی و ایمنی فیل‏ماهی (<em>Huso huso</em>) اجرا شد. چهار تیمار آزمایشی بر پایه پروتئین سویا شامل گروه شاهد (بدون لایزین و متیونین)، تیمار 1 (لایزین)، تیمار 2 (متیونین)  و تیمار 3 (لایزین + متیونین) در سه تکرار فرموله شدند. تعداد 240 قطعه فیل­ماهی با وزن متوسط 64/4 ± 6/144 گرم با جیره­های آزمایشی در شرایط یکسان پرورشی به ‏مدت 12 هفته تغذیه شدند. مکمل­های لایزین و متیونین به جیره پایه محتوی 344 گرم بر کیلوگرم کنجاله سویا به مقدار 02/22 و 94/12 گرم بر کیلوگرم اضافه شدند. شاخص­های رشد ماهیان تغذیه شده با جیره لایزین + متیونین، به­طور معنی‏دار (05/0p<) از ماهیان تغذیه شده با دیگر جیره‏ها مناسب‏تر بود. کمترین میزان شاخص کبدی متعلق به گروه شاهد بود که اختلاف معنی­داری با دیگر تیمارها داشت (05/0p<). مقادیر هماتوکریت، هموگلوبین، گلوکز، پروتئین کل، آنزیم­های کبدی و تعداد گلبول­های قرمز در ماهیان تغذیه شده با تیمار لایزین + متیونین بهبود معنی­داری را در مقایسه با گروه شاهد نشان دادند (05/0p<). افزایش در شاخص­های ایمنی مانند ایمونوگلوبولین کل و لیزوزیم در ماهیان تغذیه شده با جیره­های حاوی اسیدهای آمینه نسبت به شاهد وجود داشت که این افزایش در ماهیان تغذیه شده با جیره لایزین + متیونین معنی­دار بود. با توجه به نتایج مطالعه حاضر، فیل‏ماهی جوان پرورشی می‏تواند به­طور مؤثری از مکمل اسیدهای آمینه لایزین به‏میزان 02/22 گرم در کیلوگرم جیره و متیونین به‏ میزان 94/12 گرم در کیلوگرم در جیره پایه محتوی 344 گرم در کیلوگرم کنجاله سویا به منظور بهبود عملکرد رشد، شاخص­های خون و ایمنی استفاده کند. https://janb.guilan.ac.ir/article_4255_9bbc5783914b4f09200bd579876395c3.pdf