دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 7 4 2021 12 22 Effects of using different levels of animal and plant proteins in the diets of frog larvae (Rana ridibunda) during metamorphism (tadpole to froglet اثر مصرف جیره های غذایی حاوی درصدهای متفاوت پروتئین گیاهی و حیوانی در پرورش لاروهای قورباغه Rana ridibunda تا تبدیل شدن به فراگلت 1 13 6084 10.22124/janb.2022.21280.1160 FA غلامرضا رفیعی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز فرزانه شوقعلی نیری گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز آرش جوانشیر گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، البرز Journal Article 2021 06 18 Considering the global consumption of frogs and providing 95% of frogs' legs at the international level through fishing from the natural environment, environmental concerns have been given more attention. Therefore, with the aim of developing the artificial reproduction of frog, the effects of using different dietary- animal and plant proteins on metamorphism of frog (<em>Rana ridibunda</em>) were investigated. The experimental diets were: (i) a diet containing 100% animal protein, (ii) a diet containing 100% plant protein, (iii) a diet containing 50% plant and 50% animal proteins, (iv) a diet containing 30% plant and 70% animal proteins, and (v) a diet containing 70% plant and 30% animal proteins. The tadpole fed the experimental diets in a 90-day period. The individual weight was significantly different among the treatments during the experimental period (p<0.05). The highest weight loss occurred in the 10th week of rearing in the 3, 3 and 1 treatments, respectively. Maximum weight loss was observed in the treatment 5 in the 12 week and in the treatment 2 in the week 13. Given the individual weight, and also the metamorphism process and biomass of froglets, the diet containing 50% plant and 50% animal proteins nominated more capable diet for production of froglets (<em>Rana ridibunda</em>). با توجه به مصرف جهانی قورباغه‌ها و تامین 95% پای قورباغه‌ها در سطح بین المللی از طریق صید از محیط طبیعی، نگرانی‌های زیست محیطی بیش از پیش ورد توجه قرار گرفته است. لذا، در جهت توسعه تکثیر قورباغه در محیط های مصنوعی، پژوهشی در قالب یک طرح کاملا تصادفی راه­اندازی شد و تاثیر پنج جیره غذایی حاوی درصد های مختلف پروتیین گیاهی و جانوری شامل 1- حاوی 100% پروتئین حیوانی 2- حاوی 100% پروتئین گیاهی3- 50% پروتئین حیوانی و 50% پروتئین گیاهی 4-  70% پروتئین حیوانی و 30% پروتئین گیاهی 5-30% پروتئین حیوانی و 70% پروتئین گیاهی، بر شاخص های رشد نوزادان قورباغه <em>Rana ridibunda</em> بررسی شد. داده­های حاصل از آزمایش اختلاف معنی­داری را در افزایش وزن انفرادی نوزادان در طول دوره پرورش در بین تیمارها نشان داد (05/0>p). افزایش وزن انفرادی بین تیمار اول با تیمار دوم و پنجم معنی‌دار (05/0>p) بود، اما اختلاف موجود بین تیمارهای سوم و چهارم معنی‌دار نبود (05/0<p). بیشترین کاهش وزن نیز در هفته دهم پرورش به­ترتیب در تیمارهای چهارم، سوم و اول رخ داد. در تیمار پنجم در هفته دوازدهم و در تیمار دوم در هفته سیزدهم بیشینه کاهش وزن دیده شد. با توجه به نتایج شاخص افزایش وزن نوزادان، مقایسه فرایند دگردیسی و زیتوده نوزادان، تیمار سوم با 50% پروتئین جانوری و 50% پروتئین گیاهی بهینه­ترین تیمار برای پرورش نوزادان قورباغه <em>R. ridibunda</em> تا رسیدن به مرحله کامل دگردیسی بود. https://janb.guilan.ac.ir/article_6084_434c7e2b664cb23057df4df127b2ac2f.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 7 4 2021 12 22 Investigation of proximate composition, chemical and microbial quality of dried anchovy (Encrasicholina punctifer) in Qeshm Island بررسی ترکیبات تقریبی، کیفیت شیمیایی و میکروبی ماهی موتو خشک شده (Encrasicholina punctifer) در جزیره قشم 15 28 6086 10.22124/janb.2022.22667.1174 FA مهران یاسمی موسسه آموزش و ترویج کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، تهران بهروز محمدزاده گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، گلستان سیدسهیل قائم مقامی گروه دامپزشکی، موسسه آموزش و ترویج کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، تهران محسن عابدی گروه دامپزشکی، موسسه آموزش و ترویج کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، تهران پونه پیشکار گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، تهران Journal Article 2021 07 09 One of the most common methods of preserving fish worldwide, especially in coastal areas is sun-drying. In order to determine the quality of dried anchovy (<em>Encrasicholina punctifer</em>), 40 samples of dried fish by the traditional method and in sunlight were collected from the Qeshm Island. In the laboratory, proximate compositions, chemical quality indicators, and microbial quality were measured. The amounts of protein, fat, fiber, ash and moisture were 58.10, 6.11, 0.59, 18.69 and 16.02% based on a dry weight basis, respectively.  The peroxide value (PV) was 0.3 mEq O₂/kg which was lower than the acceptable limit, while the total volatile basic nitrogen (TVBN) was 243.36 mg/100 g beyond the limit. Total viable counts (TVC) were 2.8 × 10³ CFU/g was lower than the acceptable limit, while yeast and mold count (6.06 × 10² CFU/g) beyond the limit. Contaminations of dried anchovy by <em>Escherichia coli</em>, <em>Staphylococcus aureus</em>, coliform, <em>Clostridium perfringens</em> and reducing bacteria (Clostridiums) were positive. The most frequent prevalence was related to <em>S. aureus</em> by 52.17% and <em>E. coli</em> by 39.13%. In general, the dried anchovy exhibited a high protein and fat content, but low chemical quality. The bacterial spoilage was not occurred, but it was susceptible to spoilage by molds and yeasts. Maintaining quality of crude fish before drying, improving the quality of location and the method of drying process can decline the secondary contamination of the dried fish samples by pathogenic bacteria, leading to improve this high valuable nutritional product. خشک کردن ماهی با استفاده از نور خورشید از رایج­ترین روش­های نگهداری ماهی در سراسر دنیا و خصوصاً نواحی سواحلی است. برای تعیین کیفیت ماهی موتوی معمولی (<em>Encrasicholina punctifer</em>)، 40 نمونه ماهی خشک شده به روش سنتی و با نور خورشید از سطح جزیره قشم جمع آوری شد. در آزمایشگاه، ترکیبات تقریبی، شاخص­های شیمیایی کیفیت، کیفیت میکروبی از لحاظ فساد و آلودگی به باکتری­های بیماری­زا تعیین و بررسی شد. مقادیر پروتئین، چربی، فیبر، خاکستر و رطوبت به ترتیب 1/58، 11/6، 59/0، 69/18 و 02/16% بر اساس وزن خشک بودند. میزان عدد پراکسایدmEq O₂/kg  3/0 و کمتر از حد قابل قبول، اما مجموع بازهای نیتروژنی فرار g100/mg 36/243 و بیش از حد قابل قبول مجاز بود. شمار ریزموجودات کل CFU/g  10³× 8/2 و کمتر از حد قابل قبول، اما شمار کپک و مخمر CFU/g  10²× 06/6 و بیش از حد قابل قبول بود. آلودگی ماهی موتوی خشک شده به باکتری­های اشریشیا کولای، استافیلوکوکوس اورئوس، کلی فرم، کلستریدیوم پرفرینجنس و کلستریدیوم­های احیاء­کننده مثبت بود. فراوان­ترین شیوع مربوط به استافیلوکوکوس اورئوس با 17/52% و در رتبه دوم اشریشیا کولای با 13/39% بود. در مجموع، ماهی موتوی خشک شده دارای محتوای پروتئین و چربی بالا و دارای کیفیت شیمیایی پایین بود. فسـاد باکتریایی رخ نداد، ولـی مستـعد فاسد­شدن با کپک و مخمر بود. حفظ کیفیت ماهی خام پیش از خشک کردن، بهبود کیفیت مکان و روش خشک کردن، می­تواند آلودگی ثانویه نمونه ماهیان خشک شده به باکتری­های بیماری­زا را کاهش داده و منجر به بهبود کیفیت این فرآورده با ارزش غذایی بالا شود.  https://janb.guilan.ac.ir/article_6086_5e9e1c3185c823fbb7b0c00fde3260bb.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 7 4 2021 12 22 Effects of culture medium and oil enrichment on the production and approximate analysis of the microworm Panagrellus redivivus اثر محیط کشت و غنی سازی روغن روی تولید و آنالیز تقریبی ریزکرم Panagrellus redivivus 29 42 6089 10.22124/janb.2022.22723.1175 FA زهره ورزیده رنج گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی خاتم الأنبیاء بهبهان، بهبهان، خوزستان محمد امینی چرمهینی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی خاتم الأنبیاء بهبهان، بهبهان، خوزستان Journal Article 2021 07 20 In this study, the effects of culture medium and oil enrichment on the growth and approximate analysis of<strong> </strong>microworm, <em>Panagrellus redivivus</em> were investigated. Three main ingredients (oat, potato, and wheat) and their mix in equal proportion, and two types of vegetable oil (sunflower and sesame) were used as cultivation medium. Therefore, 12 treatments in 6 replications including 4 culture mediums without oil, with sunflower oil, and with sesame oil were used. Oil was used as 3.4% of the total weight of the culture medium. After 12 to 14 days, harvesting was performed. Production and approximate analysis of microworms were recorded. The results showed that the amount of microworm production was the highest in mixed, potato, oat, and wheat treatments, respectively. Also, using oil exhibited a significant effect on the microworm fat and increased the total fat of the worm. The highest amount of oil was observed in the mixed-sunflower treatment, while the lowest in the wheat treatment without oil (p<0.05). On the other hand, by elevating in oil, the protein rate decreased (p<0.05). The type of culture medium displayed a significant effect on all measured amino acids except cysteine. However, the oil added to the culture medium only revealed a significant effect on some amino acids, i.e., arginine and tryptophan (p<0.05). In general, the composition of the culture medium and the addition of oil displayed a significant effect on the production and body composition of microworm exhibited that this nematode has a high enrichment capability. در این پژوهش اثر انواع محیط کشت و غنی سازی روغن بر رشد و سنجش تقریبی ریزکرم (میکروورم) بررسی شد. برای این منظور از سه ماده اصلی (آرد جوی دو سر، سیب­زمینی و آرد گندم) و ترکیب آنها به نسبت مساوی و دو نوع روغن گیاهی (آفتاب­گردان و کنجد) به­عنوان محیط کشت استفاده شد. بنابراین، 12 تیمار در 6 تکرار شامـل 4 محیط کشت و هر محـیط کشت بدون روغن، با روغـن آفتاب­گردان و با روغن کنجد در نظر گرفته شد. روغن به میزان 4/3% وزن کل محیط کشت استفاده شد. بعد از 12 تا 14 روز برداشت انجام شد. تولید و سنجش تقریبی ریزکرم­ها ثبت شد. نتایج حاصل نشان داد که میزان تولید ریزکرم به­ترتیب در تیمار­های مخلوط، سیب­زمینی، جوی دو سر و گندم بیشترین مقدار بوده است. همچنین استفاده از روغن تأثیر معنی­داری بر میزان چربی ریزکرم داشت و باعث افزایش چربی کل بدن کرم شد. بیشترین میزان روغن در تیمار مخلوط آفتابگردان و کمترین در تیمار گندم بدون روغن مشاهده شد (05/0p<). از طرف دیگر، با افزایش روغن، درصد پروتئین کاهش یافت (05/0p<). تغییر محیط کشت بر میزان همه اسید­های آمینه اندازه­گیری شده بجز سیستئین تأثیر معنی­دار داشت، ولی اضافه کردن روغن به محیط کشت فقط روی برخی اسید­های آمینه یعنی آرژینین و تریپتوفان تأثیر معنی­دار داشت (05/0p<). در مجموع، نوع محیط کشت و افزودن روغن اثر معنی­داری روی میزان تولید و ترکیب بدن ریزکرم دارد و نشان می­دهد این نماتد قابلیت غنی­سازی بسیار خوبی دارد. https://janb.guilan.ac.ir/article_6089_140ca9784a8e36e0fb12ef8e96c9f95c.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 7 4 2021 12 22 Effects of dietary rainbow trout visceral protein hydrolysate on hematological, immunological and biochemical serum parameters and antioxidant enzymes of juvenile Siberian sturgeon, Acipenser baerii اثر پروتئین آبکافتی اندرونه ماهی قزل‌آلای رنگین‌‌کمان (Oncorhynchus mykiss) در جیره بر فراسنجه‌های خونی، ایمنی، بیوشیمیایی سرم و آنزیم‌های‌ ضد اکسایشی تاسماهی سیبری (Acipenser baerii) جوان 43 60 6090 10.22124/janb.2022.23264.1176 FA سکینه یگانه گروه شیلات، دانشکده علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، مازندران میلاد عادل گروه بهداشت و بیماریهای آبزیان، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، تهران Journal Article 2021 09 20 This study evaluated the effect of different levels of dietary rainbow trout by-product protein hydrolysate on hematological, immunological and biochemical serum parameters and antioxidant enzymes of juvenile Siberian sturgeon (<em>Acipenser baerii</em>). For this purpose, 300 fish with an average weight of 67 ± 3 g were distributed in 12 tanks and were fed for 56 days with different levels of by-product protein hydrolysate (PH) in 4 treatments including 0 (control), 5g (5PH), 10g (10PH) and 20g (20PH per kg of feed. The highest white blood cell count and hematocrit percentage were observed in the treatments of 10PH and 20PH which was significantly different from those fed with 5PH and control (p<0.05). The highest amount of the serum glucose and the lowest amount of triglyceride were obtained in 10PH and 20PH. Fish fed 10PH and 20PH exhibited lower levels of AST and ALP enzymes than the control group (p<0.05). Evaluation of serum immune indices showed that there was a significant difference in IgM, C₃, ACH₅₀ and serum respiratory burst activity of fish fed 10PH compared to other treatments (p<0.05). Also, lysozyme activity, total protein content, complement component C₄ in fish fed with 10PH and 20PH displayed a significant difference with 5PH and control group (p<0.05). In this study, serum superoxide dismutase and catalase indices in 10PH and 20PH revealed a significant difference with other treatments (p<0.05), in addition to the activity of the glutathione peroxidase (p<0.05). Overall, effects of PH, especially 10PH on the examined indices in Siberian Sturgeon were positive and significant. در این مطالعه، اثر پروتئین آبکافتی ضایعات ماهی قزل‌آلای رنگین‌‌کمان (<em>Oncorhynchus mykiss</em>) در جیره بر فراسنجه‌های خونی، ایمنی، بیوشیمیایی سرم و آنزیم‌های‌ ضد اکسایشی تاسماهی سیبری جوان (<em>Acipenser baerii</em>) بررسی شد. تعداد 300 عدد تاسماهی سیبری با وزن اولیه 3 ± 67 گرم در 12 مخزن با حجم 2000 لیتر توزیع شده و به مدت 56 روز با سطوح مختلف پروتئین آبکافتی (PH) در چهار تیمار شامل سطوح صفر (شاهد)، 5 (5PH)، 10 (10PH) و 20 (20PH) گرم به ازای هر کیلوگرم جیره غذادهی شدند. بیشترین تعداد گلبول­های سفید خون و درصد هماتوکریت در تیمار 10PH و 20PH مشاهده شد که با تیمارهای 5PH و شاهد تفاوت معنی­دار داشت (05/0p<). بیشترین مقدار گلوکز و کمترین مقدار تری­گلیسرید در تیمارهای 10PH و 20PH به دست آمد (05/0p<). ماهیان تغذیه شده با جیره­های 10PH و 20PH از میزان فعالیت آنزیم‌های AST و ALP کمتری نسبت به گروه شاهد برخوردار بودند (05/0p<). ارزیابی شاخص‌های ایمنی سرم نشان داد که میزان IgM، C3، ACH50 و میزان فعالیت انفجار تنفسی سرم تاسماهیان تغذیه شده با جیره 10PH با دیگر تیمارها تفاوت معنی­داری داشت (05/0p<)، C4 و فعالیت لایزوزیم سرم، در تیمارهای 10PH و 20PH<strong><em> </em></strong>اختلاف معنی­دار با تیمارهای 5PH و شاهد داشت (05/0p<). در این بررسی میزان شاخص‌های سوپراکسید دیسموتاز و کاتالاز سرم در تیمارهای 10PH و 20PH اختلاف معنی­داری با دیگر تیمارها نشان داد (05/0p<). میزان فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز در تیمار 10PH تفاوت معنی­داری با دیگر تیمارها نشان ‌داد (05/0p<). در مجموع، تأثیر پروتئین آبکافتی ضایعات ماهی قزل‌آلای رنگین‌‌کمان به­خصوص در تیمار 10PH بر روی شاخص­های مورد بررسی در تاسماهی سیبری جوان کاملاً مثبت و معنی­دار ارزیابی شد. https://janb.guilan.ac.ir/article_6090_c1b8bd98e912d1bacfff8580c49c734f.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 7 4 2021 12 22 Effect of Lactobacillus plantarum probiotic and different levels of soybean meal on growth and intestinal histomorphometry in rainbow trout diet تأثیر پروبیوتیک Lactobacillus plantarum در جیره حاوی سطوح مختلف کنجاله سویا بر رشد و ریخت سنجی بافتی روده قزل آلای رنگین کمان 61 79 6088 10.22124/janb.2022.22593.1173 FA عسل دباغ گروه شیلات، دانشکده علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، مازندران حسین اورجی گروه شیلات، دانشکده علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، مازندران عبدالصمد کرامت امیرکلایی گروه شیلات، دانشکده علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، مازندران زربخت انصاری گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، مازندران Journal Article 2021 08 03 The present study was performed to examine the effects of probiotic addition to diet containing soybean meal (SBM) on growth and intestinal histomorphometry of rainbow trout. A total of 300 fry with mean initial weight of 20.05 ± 0.20 g were distributed to 12 tanks for 90 days. Experimental diets were included control (SBM 0 + probiotic 0), SBM 0 + probiotic 1, SBM 20% + probiotic 0, SBM 20% + probiotic 1, SBM 40% + probiotic 0 and SBM 40% + probiotic 1. On the 30^th day, the highest body weight increasing rate (BWI %) and specific growth rate (SGR) were observed in diet containing SBM 0 (0 and probiotic 1) and SBM 20% + probiotic. On the 60^th day, adding probiotic to SBM 0 and SBM 20% led to the highest BWI (p < 0.05). The lowest values of final weight, BWI (%) and SGR were achieved in SBM 40% without probiotic (p<0.05). Feed efficiency ratio was elevated in diets containing SBM 40% (p<0.05). On the 90^th day, final weight, final length and SGR were highest in fish fed SBM 0 (0 and 1 probiotic) and SBM 20% containing probiotic (p<0.05). According to intestinal histomorphometry, on the 60^th day, the highest villus height was found by supplementation of probiotic to SBM 0 (p<0.05). Epithelium thickness was significantly reduced by increasing SBM level to 40% (p<0.05). The greatest mucous thickness and goblet cells were observed  in SBM 0 (0 and 1 probiotic) and SBM 20% containing probiotic groups (p<0.05). According to results on the 90^th day, villus height was significantly decreased by SBM level increasing (p<0.05). Epithelium thickness, mucous thickness and goblet cell in diet containing SBM 40% were lower than those in the other treatments (p<0.05). Considering present study, addition of probiotic to SBM 20% is beneficent to improve growth rate and intestinal histology. مطالعه حاضر به منظور بررسی اثرات افزودن پروبیوتیک در جیره حاوی آرد سویا بر رشد و ریخت­ سنجی بافتی (هیستومورفومتری) روده قزل­ آلای رنگین­ کمان انجام شد. 300 عدد بچه­ ماهی با وزن متوسط اولیه 2/0 ±  05/20 گرم در 12 واحد آزمایشی به مدت 90 روز توزیع شدند. جیره­ های آزمایشی شامل شاهد (سویای صفر + پروبیوتیک صفر)، سویای صفر + پروبیوتیک 1، سویای 20% + پروبیوتیک صفر، سویای 20% + پروبیوتیک 1، سویای 40% + پروبیوتیک صفر و سویای 40% + پروبیوتیک 1 بودند. در روز 30، بالاترین درصد افزایش وزن بدن و نرخ رشد ویژه در جیره­ های صفر (پروبیوتیک صفر و 1) و 20% سویا حاوی پروبیوتیک مشاهده شد (05/0p<). در روز 60، افزودن پروبیوتیک به سویای صفر و 20% منجر به بالاترین افزایش وزن بدن شد (05/0p<). کمترین مقادیر وزن نهایی، افزایش وزن بدن و نرخ رشد ویژه در سویای 40% فاقد پروبیوتیک به­ دست آمد (05/0p<). ضریب تبدیل غذایی در جیره های حاوی %40 سویا افزایش یافت (05/0p<). در روز 90، وزن نهایی، درازای نهایی و نرخ رشد ویژه در ماهیان تغذیه­شده با سویای صفر (پروبیوتیک صفر و 1) و سویای 20% حاوی پروبیوتیک بالاترین مقدار را نشان داد (05/0p<). طبق مطالعات ریخت­ سنجی بافتی روده، در روز 60، بالاترین ارتفاع پرز با افزودن پروبیوتیک به سویای صفر مشاهده شد. ضخامت بافت پوششی روده با افزایش سطح سویا به 40% به­ طور معنی ­دار کاهش یافت (05/0p<). بیشترین ضخامت مخاط و یاخته ­های جامی در تیمارهای سویای صفر (پروبیوتیک صفر و 1) و سویای 20% حاوی پروبیوتیک مشاهده شد (05/0p<). طبق نتایج روز 90، با افزایش سطح سویا، ارتفاع پرز به­طور معنی­دار کاهش یافت (05/0p<). ضخامت بافت پوششی روده، ضخامت مخاط و تعداد یاخته جامی در تیمارهای حاوی 40% سویا کمتر از دیگر تیمارها بود (05/0p<). با توجه به مطالعه حاضر افزودن پروبیوتیک به سطح 20% سویا برای بهبود رشد و بافت­ شناسی روده مفید است. https://janb.guilan.ac.ir/article_6088_c7e6698a37bec4dc1a5d49bb201b3b07.pdf

دانشگاه گیلان تغذیه آبزیان 2980-8499 7 4 2021 12 22 Effects of Spirulina microalgae (Spirulina sp.) and acidifier citric acid on the hematological and immune indices in common carp fry, Cyprinus carpio تأثیر ریزجلبک اسپیرولینا (Spirulina sp.) و اسید سیتریک بر شاخص‌های خونی و ایمنی بچه‌ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) 81 94 6087 10.22124/janb.2022.22126.1166 FA حسین ثابت مند گروه شیلات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تنکابن، تنکابن، ایران حمید فغانی لنگرودی گروه شیلات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تنکابن، ایران عباسعلی زمینی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران بابک تیزکار بخش شیلات، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گیلان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران Journal Article 2021 04 30 The study was designed to evaluate the effects of spirulina algae and the acidifying impacts of citric acid on the variation of hematological and immune indices in common carp, <em>Cyprinus carpio</em>. The study was completely random in design with nine treatments, 3 replicates and the control, which included using basic diet without any additives. The treatments included T₁: basic diet supplemented with 0.5% citric acid; T₂: basic diet supplemented with 0.1% citric acid; T₃: basic diet supplemented with 0.2% spirulina extract; T₄: basic diet supplemented with 0.3% spirulina extract; T₅: basic diet supplemented with 0.2% spirulina extract and 0.05% citric acid; T₆: basic diet supplemented with 0.3% spirulina extract and 0.01% citric acid; T7: basic diet supplemented with 0.2% spirulina extract and 0.01% citric acid; and T8: basic diet supplemented with 0.3% spirulina extract and 0.05% citric acid. For this purpose, 270 juvenile carp fish (mean weight: 11.35 ± 1.21 g) were fed with the experimental diets for 8 weeks. At the end of the trials, the number of white blood cells (WBCs), red blood cells (RBCs), Hb, HCT, differential white cells (lymphocyte, eosinophil, neutrophil and monocytes) were measured. The mean volume of red blood cells (MHC), mean concentration of cellular hemoglobin (MEHC) and immune indices of fish blood including Lysozyme, GM, and immunoglobulin were also measured. The results indicated significant differences in certain blood factors (i.e., HCT, neutrophil and lymphocyte) between experimental diet groups and the control (p < 0.05). In addition, certain immune indices in the experimental groups were at healthier levels than those in the control (p < 0.05). Finally, the study showed that spirulina algae combined with citric acid acidifier could enhance the body immune system of juvenile carp fish. این تحقیق برای تعیین میزان اثربخشی جلبک اسپیرولینا و اسیدی­کننده اسیدسیتریک بر شاخص‌های خونی و ایمنی ماهی کپور انجام شد. طراحی این تحقیق در قالب طرح کاملاً تصادفی با 9 تیمار و 3 تکرار، شامل تیمار شاهد (جیره غذایی پایه بدون افزودنی)؛ تیمار 1، جیره پایه مکمل شده با 05/0% اسیدسیتریک؛<strong> </strong>تیمار 2، جیره پایه مکمل شده با 1/0% اسید سیتریک؛ تیمار 3، جیره پایه مکمل شده با 2/0% جلبک اسپیرولینا؛ تیمار 4، جیره پایه مکمل شده با 3/0% جلبک اسپیرولینا؛ تیمار 5، جیره پایه مکمل شده با 2/0% جلبک اسپیرولینا و 05/0% اسید سیتریک؛ تیمار 6، جیره پایه مکمل شده با  3/0% جلبک اسپیرولینا و 1/0% اسید سیتریک؛ تیمار 7، جیره پایه مکمل شده با  2/0% جلبک اسپیرولینا و 1/0% اسید سیتریک؛ و تیمار 8 ، شامل جیره پایه مکمل شده با 3/0% جلبک اسپیرولینا و 05/0% اسید سیتریک طراحی شد. تعداد 270 قطعه بچه‌ماهی کپور (21/1 ± 35/11 گرم) به مدت 8 هفته با جیره‌های آزمایشی تغذیه شدند. در انتهای آزمایش شاخص­های خونی و ایمنی اندازه‌گیری شدند. بر اساس نتایج به­دست آمده مقدار هموگلوبین، هماتوکریت، نوتروفیل و لنفوسیت شاهد و تیمارهای غذایی اختلاف معنی‌دار داشتند (05/0>p ). همچنین، همه شاخص­های ایمنی (بجز تیمار 1 در شاخص IgM) در تیمارهای غذایی نسبت به شاهد از وضعیت بهتری برخوردار بودند (05/0>p ). در خاتمه این تحقیق نشان داد که جلبک اسپیرولینا در ترکیب با اسیدی کننده  اسید سیتریک می‌تواند باعث بهبود دستگاه ایمنی بچه ماهیان کپور شود. https://janb.guilan.ac.ir/article_6087_c2249084d64fb8e1d959a3d11795e2ab.pdf